| Neyðarstjórn kvenna |
[nov. 23e, 2008|01:54 am] |
Jú þetta blogg er nú eiginlega dífúnkt en einhvers staðar verða vondir að væla.
Það er þetta með neyðarstjórn kvenna. Ég æmti fyrst þegar mér var boðið í facebook-grúppu með þessu nafni og hef ennþá ekki skilið fyrir mitt litla líf hvað þetta apparat á að fyrirstilla.
Fyrst hélt ég að um væri að ræða það sem nafnið segir til um; að konur væru að bjóðast til að taka að sér landsstjórn og efnahagsstjórn þar sem karlpungarnir væru búnir að skemma allt með sinni testósterón-drifnu áhættugreddu. Þetta geri ég ráð fyrir að þeir sem vita lítið umfram nafnið álykti líka. Sumsé, í öllu falli var lagt upp með vont PR-múv.
En nú heyrist hópurinn tala og boðskapurinn virðist vera eitthvað á þá leið að þegar breytingar séu gerðar á þjóðfélaginu í kjölfar kreppunnar verði nú að passa að ekki sé hallað á konur. Þessu get ég svo sem verið sammála. Massívar breytingar skapa ákveðið tækifæri til að leiðrétta áralangt óréttlæti þar sem tregða var til að drulla sér upp úr gamla farinu eða gefa eftir forréttindi. Það er sjálfsagt mál að benda á þetta. En af hverju það þarf að stofna fjöldasamtök, leggjast í tímaritaútgáfu og klæða Jón Sigurðsson í kjól bara til að benda á þetta eina atriði, það fatta ég ekki alveg.
Ef þetta er tillagan þá er hún auðvitað líka ótímabær því það er fjandakornið ekki verið að gera massívar breytingar á einu eða neinu í kjölfar kreppunnar. Fyrst þarf að berjast fyrir því að eitthvað verði gert og þegar það er komið í gegn á auðvitað að gera þá sjálfsögðu kröfu að konum sé ekki mismunað.
En fjandinn hafi það. Ég er honest to god card-carrying femínisti en þið hljótið að sjá að þetta er ekki stærsta vandamálið sem þarf að leysa akkúrat núna! Ég meina, jú, það væri ánægjulegt ef jafnrétti á Íslandi skánaði en hvernig getið þið sagt að það sé í forgangi? Í forgangi á undan því að koma í veg fyrir dómínó-gjaldþrot og massívt atvinnuleysi? Að koma í veg fyrir að hver kona og meira að segja menn og börn taki á sig stjarnfræðilegar skuldir auðmanna? Að fólk fái lágmarksupplýsingar og hæfir stjórnendur stofnana séu skipaðir prontó? Í alvöru??
Ég hef heyrt eina konkrít tillögu sem er þessi: ekki skipuleggja bara karlastörf þegar farið verður í aðgerðir til atvinnusköpunar í hallærinu. Karlastörf eru þá skilst mér að grafa jarðgöng og svoleiðis. Ég skil ekki bofs í þessu. Ein stoðin í femínisma eins og ég skil hann er að það sé alls óæskilegt að störf séu einokuð af öðru kyninu. Hitt er auðvitað rétt að það er óréttlæti fólgið í því að störf sem konur hafa sinnt í gegnum tíðina hafi verið metin minna bara af því að konur sinntu þeim. En það kemur málinu ekki fjandakornið við. Á að búa til störf fyrir konur sem konur hafa oftast sinnt? Auðvitað ekki, það á að ráða konur í þau störf sem verða búin til. (Hitt er annað mál, hvort það sé endilega skynsamlegt út af fyrir sig að leggja áherslu á það að grafa jarðgöng.)
En auðvitað er nokkuð sem tengist jafnrétti sem er mjög relevant í kreppunni. Við búum við ákveðna samfélagsgerð, tilteknar hefðir, stofnanir o.s.fr., sem vel má vera að viðhaldi kerfisbundnu misrétti. Til að uppræta misréttið þarf þá að breyta strúktúr samfélagsins. Þetta held ég að sé að sumu leyti satt. Og ef þetta er það sem "Neyðarstjórnin" vill berjast fyrir finnst mér það góð hugmynd. En þá erum við að tala um hreyfingu sem er mynduð utan um ákveðna hugmyndafræði. Hreyfingu sem hefur þann tilgang að berjast fyrir tilteknum, vel skilgreindum breytingum á grundvallarstrúktúr samfélagsins og stjórn þess á sem breiðustum grunni. Slík hreyfing er pólitísk hreyfing. Og þessi hreyfing vill alls ekki kannast við það að vera með pólitískt agenda (þótt einstakir meðlimir séu það e.t.v.). Þetta kemur skýrt fram á spjallborðinu á facebook þar sem einn meðlimur gagnrýndi vinstri slagsíðu á fyrsta tölublaði málgagnsins: hér er ekki spurt um stjórnmálaskoðun, allir fá að vera með sem eru með píku.
Það sem ég óttast mest er að þessi hreyfing hafi einmitt þau áhrif að pólarisera umræðuna um femínisma enn meira: Þeir sem halda að femínismi sé rót alls ills sjá í þessu tækifærismennsku, blindu á alvarleika stóru vandamálanna og í versta falli karlhatur (ef þeir lesa ekki lengra en nafn hreyfingarinnar). Og þessa gagnrýni er því miður ekki hægt að reka öfuga ofan í þá vegna þess að í henni felst nokkur sannleikur. |
|
|
| (pas de sujets) |
[oct. 14e, 2008|12:16 am] |
|
Alveg er hún ólíðandi þessi orðræða í kjölfarið á því að hagkerfið fór í steik. Það mætti halda að Íslendingar væru amöbur, rétt daginn eftir klúðrið fær þjóðin kollektíva uppljómun: Græðgi er vond! Gömlu gildin! Hin raunverulegu verðmæti! Bíttu í þig Bubbi Morthens. Ekki nóg með það heldur er ætlast til þess að maður kói með drullusokkunum: Við erum öll samábyrg! Við höfum öll verið á neyslufylleríi! Nei, ég ber sko ekki ábyrgð á þessu kjaftæði. Ekki snefil. Núll ábyrgð. Takk. |
|
|
| (pas de sujets) |
[juil. 2e, 2008|11:36 am] |
Við mamma vorum að tala um trúarlegar vígslur samkynhneigðra í hjónaband.
Viðhorf hennar var að þótt hún styddi að sjálfsögðu full réttindi sakynhneigðra til jafns við aðra, þá skildi hún bara eiginlega ekki hvers vegna samkynhneigt fólk ætti að vilja gifta sig í kirkju, þ.e. hvernig þau gætu talið sér það samboðið að tilheyra trúarstofnun sem fordæmdi þau.
Einu sinni var ég alveg sammála þessu. En ég hef skipt um skoðun. Að vísu held ég að það sé engin góð ástæða til þess að trúa á guð kristinna manna og ekki ástæða til að tilheyra kirkjunni ef maður gerir það ekki. En það er nú einu sinni þannig að biblían talar ekki bara illa um sakynhneigða, heldur líka konur, útlendinga (!) og alls konar aðra hópa (þ.á.m. úlfalda). Ef kirkjan færi eftir biblíunni í alvöru lægi beint af augum fyrir allt þetta fólk að flýja hana eins og sökkvandi skip.
En hin íslenska lútherska kirkja fer alls ekki eftir biblíunni, nema rétt svo völdum köflum og þá í annarlegri túlkun. Enda er ekki heldur hægt að fara eftir þessu ritsafni því það er fullt af innri mótsögnum. Trúin sem kirkjan boðar er einhvers konar moð af kennisetningum, uppfært og aðlagað og túlkað eftir hentugleikum. Kirkjan breytist með tíðarandanum og segir núna eitthvað allt annað en hún gerði í öndverðu.
Og þess vegna, sé á annað borð til trúarstofnun, er skömminni skárra að það sé ó-hómófóbísk trúarstofnun en hómófóbísk. Alveg eins og það er skárra að hafa trúarstofnun sem er ekki rasísk og hatast ekki við konur. Besti kosturinn við íslensku þjóðkirkjuna er einmitt hversu auðvelt það er að móta hana í samræmi við nýjustu framfarir í mannréttindamálum. Hún er þannig miklu lýðræðislegri en margar aðrar kirkjur, sem er kostur, þótt það geri boðskap hennar reyndar handónýtan sem alvöru trúarbrögð, en það er annar mikill kostur á henni - þótt það sé reyndar önnur saga. |
|
|
| Frægð og frami |
[juin. 30e, 2008|10:16 pm] |
Jæja, ég hef látið það vera að auglýsa þetta nokkuð en ef einhver skyldi hafa áhuga þá eru hérna hlekkir á nýju Víðsjár-pistlana mína:
18. júní
25. júní
Síðasti pistillinn í þessari röð fer svo í loftið næsta miðvikudag. Ég set þetta inn núna af því að bara er hægt að nálgast útvarpsefni á netinu í tvær vikur eftir útsendingu, svo ekki verður hægt að hlusta á fyrsta pistilinn eftir næsta miðvikudag.
Njótið! |
|
|
| (pas de sujets) |
[avr. 11e, 2008|05:41 pm] |
Gud og eg eigum aldrei eftir ad vera vinir, hann er bara of shallow.
Eg meina, ad draga folk i dilka eftir thvi hvernig thad klaedir sig, thad er bara deal-breaker fyrir mig.
A kaffihusinu sem er mitt annad heimili liggur frammi baeklingur med leidbeiningum fyrir passover. I honum kemur medal annars fram ad thad se gudi thoknanlegt ad naestkomandi fostudag feli madur 10 braudbita heima hja ser, thykist sidan leita ad theim og thegar madur finni tha skuli madur brenna tha og sturta sidan oskunni nidur i klosett (serstok baen fylgir sem skal sogd medan madur sturtar). Af hverju? Ju af thvi natturulega ad gydingunum la svo a ut ur Egyptalandi ad their hofdu ekki tima til ad lata braudid hefast. Audvitad.
Eg a aldrei eftir ad skilja thad mentalitet sem madur tharf ad hafa til thess ad trua thvi ad einmitt thetta vilji gud endilega ad madur geri. Eda af hverju hann aetti endilega ad vilja ad madur se med skritinn hatt.
(Kannski getur Dunja varpad einhverju ljosi a thetta sidastnefnda fyrir mig, verandi dalitid inni i skrytinna-hatta-fraedum....) |
|
|
| Vændi (eða fyrsta opna bréf til sjálfskipaðra málsvara femínisma á Íslandi) |
[mar. 14e, 2008|05:36 pm] |
Ég fór áðan offari á kommentakerfinu á þessari síðu, yfir því sem mér finnst vera eitt dæmið um þröngsýni margra helstu talsmanna femínisma á Íslandi.
Þangað til ég píndi mig til að hætta að lesa blogg Sóleyjar Tómasdóttur varði ég mörgum stundum froðufellandi fyrir framan skjáinn yfir þeim bjarnargreiða sem ötulustu málsvarar þessa málsstaðar sem mér er sérstaklega annt um vinna honum með dogmatisma og óbilgirni, enda þótt ég sé í mörgum aðalatriðum fyllilega sammála þeim.
En áðan datt ég í sama farið og stóðst ekki mátið að troða mér að í þrátefli sem sem endurtekið í hvert einasta skipti sem einhver minnist á vændi. Ég held að það sé ástæða fyrir því að rifrildið þokast aldrei neitt áfram og leið til að höggva á hnútinn.
Tilefnið er færsla Katrínar Önnu um fjölmiðlaumfjöllun um vændi (sem ég get tekið undir, eftir því sem ég fylgist með, að er sennilega að minnsta kosti jafn-ábótavant og mér finnst íslenskri fjölmiðlaumfjöllun vera um flest). En Katrín virðist líka halda fram þeirri róttæku kenningu að í eðli sínu sé vændi siðferðilega jafn-rangt og þrælahald. Í kjölfarið fylgir vitanlega rifrildi á kommentakerfinu. Mín athugasemd, aðeins breytt, er svona:
Ég held að eitt mikilvægt atriði týnist í þessari umræðu.
Þeir sem tala fyrir vændi halda því fram að í eðli sínu sé ekki munur á því að stunda vændi og að stunda hvaða starf sem felur í sér að nota líkama sinn til að veita þjónustu; svo sem að grafa skurð eða þjóna til borðs.
Sem femínisti get ég ekki annað en fallist á að þetta sé rétt. Það er ekkert sérstaklega dýrmætt eða persónulegt við kynlíf per se sem gerir það að verkum að það sé rangt að stunda það gegn greiðslu. (Í mörgum tilfellum er kynlíf auðvitað dýrmæt persónuleg reynsla, en það sama gildir um margt fleira, til dæmis að sinna litlum börnum, en samt er í lagi að fólk geri það gegn greiðslu. Mörg dýrmætustu samskipti mín við annað fólk taka líka form samræðna, samt væri ekkert að því að tala við fólk gegn greiðslu, eins og maður gerir reyndar sem kennari.)
Að halda því fram að það sé í eðli sínu rangt fyrir konu að stunda kynlíf gegn greiðslu held ég að sé þegar öllu er á botninn hvolft einmitt arfleifð þessa margfræga feðraveldis-gildismats sem lítur svo á að gildi kvenna ráðist fyrst og síðast af kynhegðun þeirra, fremur en verðleikum. Sem lítur á meydóminn sem helstu auðlindina sem konan hefur til ráðstöfunar og sem felur í sér að konur séu 'líkamlegri' og minni skynsemisverur en karlmenn.
Lykilatriðið er þetta:
Þótt vændi sé ekki niðurlægjandi eða mannskemmandi í eðli sínu, getur það engu að síður verið það í ákveðnu samhengi. Það sem er til umræðu er ekki vændi í ídeal samfélagi þar sem allir taka fullkomlega frjálsar ákvarðanir í tómarúmi, heldur í samfélagi eins og okkar sem hefur stórkostlega hræsnisfull viðhorf til kynlífs almennt og kynhegðunar kvenna sérstaklega. Þar sem lauslátar konur eru fordæmdar umfram lausláta karlmenn en á sama tíma mótast sjálfsmynd ungra kvenna meðal annars af öllu draslinu sem sendir þau skilaboð að konur fái gildi sitt af því að vera fallegar og kynferðislega aðlaðandi í augum karlmanna.
Eins og margir benda á þá rýrir það gildi kvenna í augum samfélagsins að stunda vændi. Meira að segja þeir sem kaupa þjónustuna myndu í flestum tilfellum líta á það sem mikla vansæmd ef dóttir þeirra eða eiginkona seldi líkama sinn - sem eitthvað sem myndi vega að gildi þeirra sem manneskja. Á meðan svo er komið er engum blöðum um það að fletta að vændi er bæði niðurlægjandi og mannskemmandi. Þótt einstaka vændiskona sé nógu sterk til að láta það ekki á sig fá (og ég tek ofan fyrir þeim) þýðir það ekki að þetta sé ekki tilfellið.
Ég held að málstað femínista sé engin greiði gerður með því að halda í þá hugmynd að kynlíf sé óaðskiljanlega tengt því hver maður er sem persóna. Það er það vafalaust fyrir marga, en þetta er ekkert náttúrulögmál - heldur frekar, grunar mig, afurð af öllum tvískinnungnum í kringum kynlíf. (Fyrir suma er líka golf eða star trek óaðskiljanlegur hluti af sjálfsmyndinni, en við ályktum ekki út frá því um absolút gildi þessara hluta.) Þeir sem tala fyrir vændi eiga aldrei eftir að samþykkja það að vændi sé í eðli sínu rangt - enda er það það ekki. Það þarf að beina athyglinni að því að það vill svo til að vændi hefur hræðilegar afleiðingar í okkar samfélagi, og því að í mörgum tilfellum hafa konur sem leiðast út í vændi skaddaða sjálfsmynd og/eða ekki raunverulega frjálst val þótt það sé kannski frjálst að nafninu til.
En það að halda því fram að allar vændiskonur hljóti í öllum kringumstæðum að vera fórnarlömb og/eða skemmdar á sálinni er ekki afstaða sem maður getur tekið og verið jafnframt femínisti því hún jafngildir því að neita því að konur geti tekið frjálsar og upplýstar ákvarðanir yfirhöfuð.
Góðar stundir |
|
|
| Frettir |
[jan. 20e, 2008|01:24 pm] |
Fyrir tha sem ekki vita (sem eru flestir) urdu thau stortidindi sidastlidna Nyjarsnott ad Eiki thraeddi silfurhring a fingurinn a mer og bad mig ad giftast ser.
Ekki hefur verid akvedid hvenaer brudkaupid fer fram en vinum okkar er ad sjalfsogdu ollum bodid.
I odrum frettum er ad eg skrifa thessa faerslu a minnstu fartolvu i heimi, hun er alika thung og mjolkurpottur og ferdast nu med mer i veskinu minu hvert a land sem er. Thegar madur ser hana innan um restina af tolvuflota heimilisins er eins og eldri fartolvurnar tvaer hafi tekid sig saman og eignast unga. Eg nefni thad vegna thess ad eg hef ekki enn tha komist ad thvi hvernig islenskir stafir eru skrifadir a litla kruttid.
Lifid heil! |
|
|
| Kiljan 3 |
[sep. 29e, 2007|08:31 pm] |
Nei guð minn hvílík lifandi ósköp sem íslenskt sjónvarpsefni er aumt. Egill og Kolbrún eru síðasta fólkið sem ég myndi nenna að vera í bókaklúbbi með.
Ég veit, auðvitað ætti maður að hafa vit á að sniðganga þetta alveg. En kommon! Hvernig dettur fólki í hug að gera þátt um "bækur" (nb. ekki bókmenntir) einmitt nákvæmlega svona?
...
Samantekt fyrstu 10 mínútna:
Kolbrún: Eiginlega langaði mig alls ekki til að lesa bók um barnunga hermenn. Það er svo hræðilegt. En það er gott að Egill lét mig gera það. Allir stjórnmálamenn í heimi ættu að hafa þessa bók á borðinu.
Egill: Einmitt. Og þessi bók sýnir að Vesturlöndum bar siðferðileg skylda til að ráðast inn í Írak.
K.: Einmitt.
E. Ismael Beah er mjög sætur.
K.: Mjög sætur. Oooog: Í Afríku er fólk sem vitnar í Shakespeare! Úti í skógi! Þótt það sé stríð!
E.: Jájá ókei, fínt. Skoðum bút úr bíómynd. Hvað finnst þér um Rankin?
K.: Ég hef hitt hann! Og hann var ekki eins vitlaus og ég bjóst við!
...
Þarna hætti ég að hlusta og fór að einbeita mér að því að búa til Melanzane alla parmigiana. |
|
|
| (pas de sujets) |
[sep. 7e, 2007|08:08 pm] |
Ísbíllinn spilar skemmtikraft Joplins í götunni minni og pínulítið grasker í gluggasyllunni getur gert mann ósköp glaðan. En ég sver að það er risavaxið geimskip fyrir ofan College Avenue. Kannski hrífur það nemendur mína á brott og þá slepp ég við að útskýra Kant fyrir þeim.
.
Í dag sprengdi ég næstum prentkvótann minn með því að prenta út 65 fokking blaðsíðna handritskafla. Þóttist ég hafa gert vel í því að gangast á hólm við frestunaráráttu mína.
Tveimur tímum síðar kom ímeil með nýrri útgáfu af kaflanum. Ég get að vísu ennþá prentað ókeypis en þá þarf ég að yfirgefa mína ástsælu saggafullu heimspekideild.
Góðar stundir. |
|
|
| Af því að í sumar lofaði ég öllum að í alvöru blogga einhvern tíma þó ekki væru nema nokkrar línur |
[sep. 3e, 2007|04:41 pm] |
Highland Park. Hvílík aðlögunarhæfni. Hlutirnir eru svo fljótir að fara back to normal að ég þarf að rembast til að muna hvernig það var að kveðja Ísland, dröslast með margfalda þyngd sína í þrjár lestir og koma svo heim klukkan 11 á laugardagskvöldi í íbúð þar sem loftið á ganginum hafði hrunið. Jább. Sprakk rör og flæddi og læti. Fyrir einhverja náð og miskunn voru skemmdir á búslóðinni okkar hverfandi litlar.
Svo við fluttum strax næsta dag. Upp tvær hæðir í sólskin og franska glugga og ó svo falleg viðargólf. Og svo var maður óríenteraður. Aðstoðarkennaraóríentasjón, Alþjóðaaðstoðarkennaraóríentasjón, workshop sem maður er neyddur til að sitja í gegnum ef maður vill fá pappíra sem eru bráðnausynlegir ef maður þykist vilja fá borgað. Manni er þvælt í gegnum svo mikið prógramm að maður hefur engan tíma til að undirbúa sig fyrir sjálft (gríðarógnvekjandi) verkið. Ekki ef maður ætlar að komast til að dansa línudans og borða papaya í innflutningspartíum nágranna sinna.
Í öðrum fréttum: ég er á Facebook, húrra!
Í þriðju fréttum þá gerðist það einhvern veginn óvart í sumar að ég byrjaði að skrifa (eitthvað sem ég átti ekki að vera að skrifa) og gat ekki hætt. Það er einhvers konar bók. Hérmeð er ég komin út úr skápnum með það.
Jæja, Kant kallar. Eiki er í borginni, það er gustur en samt sólskin, önnin byrjar á morgun.
Ísskápurinn er fullur af lífrænu grænmeti, harðfiski og lýsi og allt er ósköp gott. Stundum er ég á Skype.
Góðar stundir. |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
styraffi
amused